Aurora

In april 2017 kwam Aurora samen met haar dan 9-maanden oude veulen, Prince Charming, bij ons binnen na een telefoontje van ezelopvang Refugio Burritos. Beide paarden waren in beslag genomen en stonden bij hun, in afwachting van de uitspraak van de rechter. Aurora bleek zwaar mishandeld, getraumatiseerd en niet benaderbaar. Aangezien zij niet de middelen noch de kennis van getraumatiseerde paarden hadden, werd onze hulp ingeroepen.
Aurora’s veulen, Prince Charming, is inmiddels herplaatst, maar Aurora verblijft nog altijd bij ons op de stichting en is ongeschikt om herplaatst te worden.
x

Nu – 6 oktober 2026

Van de week kwam er iemand naar Laura toe: “Hé, wat gaat Aurora vooruit! Ik kan haar gewoon helemaal op haar hals aaien!” Dat is zo bijzonder bij Aurora. Bij deze paarden vragen we helemaal niets. Nul. Nada. Ze hoeven niets te bewijzen, niets te doen en al helemaal niet te voldoen aan wat wij van een paard verwachten. Ze hoeven alleen maar paard te zijn. Geen halster, geen training, geen verplichtingen… gewoon lekker zichzelf mogen zijn. Juist doordat er niets meer van haar wordt geëist, zien we Aurora steeds meer uit zichzelf, steeds vaker naar je toe komen om even een kriebeltje te halen. Misschien is het voor een ander maar een klein moment, een hand over haar hals, maar voor Aurora is het een enorme stap. Een teken van vertrouwen, van nieuwsgierigheid en van het besef dat mensen ook gewoon veilig kunnen zijn. Aurora heeft een hele vaste kudde. Ze wisselt niet van groep, maar blijft lekker bij haar vertrouwde vriendinnen en vrienden waar ze zich veilig en op haar gemak voelt. Overal waar je komt, kun je Aurora en haar kudde tegenkomen. Rondstruinen, haar leven leiden en vooral gewoon paard zijn.

JA, IK WIL GRAAG AURORA STEUNEN