Bailey | 23 september 2016

Daar stond je dan, met grote angstige ogen. Het wit was te zien. De angst, het wantrouwen, je spieren verstrakte bij elke toenadering. Snorkelend en snuifend. De mens was gevaarlijk, punt.< Maanden zijn we met je bezig geweest. Geduld, liefde, aandacht en rust dat waren jou magische woorden. Jouw angst voor de mens sneed dwars door mijn ziel. Je magere lijfje. Eindelijk. Je vertrouwen kwam terug. Stapje voor stapje. Je ging weer liefhebben. Je ging weer van jezelf houden. Maar niet naar iedereen. Ik, Luna en Demi waren eigenlijk de enigen die jou vertrouwen kregen. Het ging steeds beter. Tot plotsklaps hoefkanker toetrad. We hebben je dagelijks behandeld. Je overleefde. Het ging goed met je. We gingen verhuizen en uiteraard ging je mee. Je vertrouwen naar anderen ging beter. Krak, een gebroken been. We vochten met je mee. 10 weken lang. Het kwam allemaal weer goed. Je werd herplaatst als gezelschapspaard in Spanje. Binnen 24 uur kwam je terug. Je draaide door. Nooit zou jij meer herplaatst worden tot je laatste adem. Dankzij jouw papas en mamas mochten we jou tot je laatste adem bij ons houden. Het natuurpark. Ohhhh lieve Bailey wat genoot je hier. Het park was van jou. Elk bosje, struikje kon je. In volle galop denderde je over de heuvels samen met je beste vriendinnen Moonlight en Gabana. Tyson was je beste vriend. Lieve Bailey waarom? Na 4 en een half jaar afscheid van je moeten nemen. Wat een pijn. Je leven glijdt als een film over mijn netvlies. Het kan gewoon niet waar zijn. Ik weet zeker dat het een nare droom is. In mijn achterhoofd weet ik dat het wel degelijk waar is. Je zult nooit meer ons aankijken met je grote ogen. Nooit meer. We hoeven jou niet meer mee te tellen bij onze controle. Nooit meer. Stiekem in mijn gedachte wel. Je zult er altijd bij blijven horen. Hoeveel gevechten zijn we niet aangegaan en je verliest het van een koliek. Zo oneerlijk. Hoe kunnen we jou nou nooit meer zien. Ik zocht naar herrineringen. En allemaal zijn ze mooi. Bailey weet dat ik met heel mijn hart en ziel van je hou. Weet dat je vriendinnen met je meegerouwd hebben. Weet dat er vele tranen zijn gevloeid. Weet dat ik je vannacht al als ster heb zien blinken. Weet dat er boven nog vele kanjers zijn waar ik dagelijks nog aan denk. Lieve lieve papas en mamas enorm bedankt voor al jullie steun. Dankzij jullie heeft zij 4.5 jaar een weer paardwaardig bestaan gekregen. Bedankt ook aan alle sponsors om haar nog fantastische jaren te geven. Bailey, vertel boven aan iedereen hoeveel ik nog van ze hou. Geniet in alle vrijheid. Wees een krachtige ster. Waak over alle paardjes die het nog zo nodig hebben. Kuss op je snuitje. Dag Bailey. Laura