Batis | 31 augustus 2019
Uit een melding van 8 waar paarden en alle overige dieren geen waarde hadden. Een ander paard die zijn been gebroken had door tralies. Zo hebben ze dit paard aan zijn lot overgelaten en stierf een eenzame dood. Zijn dood zorgde ervoor dat de honden die aan hun lot overgelaten waren zichzelf in leven konden houden.
Daar stond Batis. Broodmager samen met nog 7 andere. Een kruising Arabier. Zijn zwakke lichaam kwam nooit meer aan. Zijn zwakke hart maakte overuren. Twee jaar lang mocht zijn hart tikken bij ons. Twee jaar was zijn leven een cadeau. Totdat hij vorige week tumoren in zijn ogen kreeg. Dit werd zelfs hem teveel. Een beslissing die we voor hem moesten maken.
Vanmiddag heb ik samen met onze honden anderhalf uur bij jou gezeten. Kijken, praten, vertellen hoeveel ik van jou hou. Hier en daar kreeg ik een warme paardenneus tegen mijn gezicht gedrukt. Mijn ogen bleven strak op jouw knokkige lijf gebrand. Ik wilde jou mij zo goed herrineren. Ik wilde elk plekje, elk haartje in mijn geheugen printen. Ik wilde dat je weet hoeveel ik jou ga missen. Ik vertelde jou, hoe groot jouw regendekens altijd waren. Ik begon te glimlachen als ik daar aan dacht. Zijn borst zwom erin, het was meer deken dan paard. In ieder geval had je het lekker warm. Hoeveel vitaminekuren en bakjes heb je wel niet gehad.
Lieverd, ik heb je beloofd dat je een prachtleven zou krijgen Ik heb je beloofd dat je nooit meer honger, pijn of verdriet zou kennen. Deze beslissing valt mij zwaar. Zo heb ik samen met jou onze laatste middag doorgebracht. Samen met al jouw vrienden, die stuk voor stuk hun eigen verhaal hebben.
Batis, samen met Luna en onze vaste team hebben wij vanavond afscheid genomen. Je laatste bakje Je laatste stukjes wortel. Je laatste knuffels, kussen, en strelingen. De laatste keer, ik hou van jou Met een zachte plof viel je neer. We kwamen bij je zitten, ik hield Luun haar hand vast op je nog warme hals. Je hoofdje ruste op mijn benen.
Weet dat je halster samen met alle andere halsters van de overleden paarden geëerd wordt. Nooit zullen we jou vergeten. Je laatste ademhaling, je laatste spiertrekking. Rust, stilte. Je bent niet meer hier.
Waak over jouw kudde , waak over de paarden die nog zo zwak zijn. Hou van jou, het doet zeer. Kusje op je lieve bles.
We zullen goed op Titan passen.
Dank jullie wel lieve papa’s en mama’s voor jullie steun.
Daar stond Batis. Broodmager samen met nog 7 andere. Een kruising Arabier. Zijn zwakke lichaam kwam nooit meer aan. Zijn zwakke hart maakte overuren. Twee jaar lang mocht zijn hart tikken bij ons. Twee jaar was zijn leven een cadeau. Totdat hij vorige week tumoren in zijn ogen kreeg. Dit werd zelfs hem teveel. Een beslissing die we voor hem moesten maken.
Vanmiddag heb ik samen met onze honden anderhalf uur bij jou gezeten. Kijken, praten, vertellen hoeveel ik van jou hou. Hier en daar kreeg ik een warme paardenneus tegen mijn gezicht gedrukt. Mijn ogen bleven strak op jouw knokkige lijf gebrand. Ik wilde jou mij zo goed herrineren. Ik wilde elk plekje, elk haartje in mijn geheugen printen. Ik wilde dat je weet hoeveel ik jou ga missen. Ik vertelde jou, hoe groot jouw regendekens altijd waren. Ik begon te glimlachen als ik daar aan dacht. Zijn borst zwom erin, het was meer deken dan paard. In ieder geval had je het lekker warm. Hoeveel vitaminekuren en bakjes heb je wel niet gehad.
Lieverd, ik heb je beloofd dat je een prachtleven zou krijgen Ik heb je beloofd dat je nooit meer honger, pijn of verdriet zou kennen. Deze beslissing valt mij zwaar. Zo heb ik samen met jou onze laatste middag doorgebracht. Samen met al jouw vrienden, die stuk voor stuk hun eigen verhaal hebben.
Batis, samen met Luna en onze vaste team hebben wij vanavond afscheid genomen. Je laatste bakje Je laatste stukjes wortel. Je laatste knuffels, kussen, en strelingen. De laatste keer, ik hou van jou Met een zachte plof viel je neer. We kwamen bij je zitten, ik hield Luun haar hand vast op je nog warme hals. Je hoofdje ruste op mijn benen.
Weet dat je halster samen met alle andere halsters van de overleden paarden geëerd wordt. Nooit zullen we jou vergeten. Je laatste ademhaling, je laatste spiertrekking. Rust, stilte. Je bent niet meer hier.
Waak over jouw kudde , waak over de paarden die nog zo zwak zijn. Hou van jou, het doet zeer. Kusje op je lieve bles.
We zullen goed op Titan passen.
Dank jullie wel lieve papa’s en mama’s voor jullie steun.
Laura
