Bonita | 4 juni 2016
Heel lang heb ik er tegen aan zitten hikken. Ze ging goed en slecht. Drie jaar is zij bij ons geweest. Kleine Bonita.
Bijna 3 jaar geleden vonden wij haar, eenzaam langs de kant van de weg. Aan een ketting van iets minder dan 1.50 meter. Zo schijnt zij haar hele leven hebben doorgebracht. Haar beentjes waren vergroeid en verstijfd. Het deed pijn om je zo te zien staan. Je keek ons aan met je grote bruine ogen. En was verbaasd dat je ketting los ging. Voetje voor voetje schuifelde je de vrachtwagen in.
Thuis aangekomen hebben we je gedompeld in een bad van liefde. Je was alleen maar lief . Alle verzorging liet je gelaten toe. Je beentjes werden dagelijks gemasseerd, warme en koude baden. Rachel ging elke dag met je wandelen elke dag een stukje verder. Ohh kleintje met de dag ging je vooruit. Je kon weer in een kudde van allemaal wat zwakkere paardjes.
Je eerste kontakt met je vriendin Estrella die hoefbevangen was. En weet je nog hoe je in Bocairent samen met Pinotti en Luna op jouw tempootje rondliep los op het terrein? Zij staan je al op te wachten in de paardenhemel.
Lieve Bonietje je bent meeverhuisd naar Sevilla en mocht samen met je vriendin Estrella, Freedom, Lilo, Torda en Molly struinen door het heerlijke gras van Almaden de la Plata. Wat was het moeilijk om de beslissing te maken om jouw kleine lijfje heen te laten gaan. ’s Morgens was voor jouw een gewone dag. Het ritme bleef hetzelfde. Om 13.00 haalde we jou samen met Estrella naar de stichting in je eigen vertrouwde paddock. Freedom snapte er niets van en denderde achter jullie aan.
De veearts kwam. Ik hield je vast, je kon ons allemaal zien. Dit moest het laatste plaatje op je netvlies zijn. Je viel, ik knielde naast je neer. Pakte je hoofdje met beide handen stevig vast en liet mijn tranen de vrije loop. Fluisterend heb ik jou mogen begeleiden naar het hierna maals. En je ging. Met een hand heb ik je oogje toegesloten. Het is goed kleine meid ga daar waar je zo vrij bent zoals het hoort.
Daar zul je geen kromme beentjes meer hebben. Daar zul je als een klein Indianen ponietje kunnen galoperen. Vele staan boven op je te wachten.
Wil je al mijn kanjers vertellen boven hoeveel ik van ze hou en hoe vreselijk ik ze nog mis. Dag mijn kleine lieve dappere Bonita. Kusje op de oogje.
Bedankt alle lieve papas en mamas die haar jaren trouw hebben gevolgd en voor haar haar onderhoudt hebben gezorgd. Bedankt lieve donateurs dat Bonita 3 jaar bij ons heeft mogen staan.
Bijna 3 jaar geleden vonden wij haar, eenzaam langs de kant van de weg. Aan een ketting van iets minder dan 1.50 meter. Zo schijnt zij haar hele leven hebben doorgebracht. Haar beentjes waren vergroeid en verstijfd. Het deed pijn om je zo te zien staan. Je keek ons aan met je grote bruine ogen. En was verbaasd dat je ketting los ging. Voetje voor voetje schuifelde je de vrachtwagen in.
Thuis aangekomen hebben we je gedompeld in een bad van liefde. Je was alleen maar lief . Alle verzorging liet je gelaten toe. Je beentjes werden dagelijks gemasseerd, warme en koude baden. Rachel ging elke dag met je wandelen elke dag een stukje verder. Ohh kleintje met de dag ging je vooruit. Je kon weer in een kudde van allemaal wat zwakkere paardjes.
Je eerste kontakt met je vriendin Estrella die hoefbevangen was. En weet je nog hoe je in Bocairent samen met Pinotti en Luna op jouw tempootje rondliep los op het terrein? Zij staan je al op te wachten in de paardenhemel.
Lieve Bonietje je bent meeverhuisd naar Sevilla en mocht samen met je vriendin Estrella, Freedom, Lilo, Torda en Molly struinen door het heerlijke gras van Almaden de la Plata. Wat was het moeilijk om de beslissing te maken om jouw kleine lijfje heen te laten gaan. ’s Morgens was voor jouw een gewone dag. Het ritme bleef hetzelfde. Om 13.00 haalde we jou samen met Estrella naar de stichting in je eigen vertrouwde paddock. Freedom snapte er niets van en denderde achter jullie aan.
De veearts kwam. Ik hield je vast, je kon ons allemaal zien. Dit moest het laatste plaatje op je netvlies zijn. Je viel, ik knielde naast je neer. Pakte je hoofdje met beide handen stevig vast en liet mijn tranen de vrije loop. Fluisterend heb ik jou mogen begeleiden naar het hierna maals. En je ging. Met een hand heb ik je oogje toegesloten. Het is goed kleine meid ga daar waar je zo vrij bent zoals het hoort.
Daar zul je geen kromme beentjes meer hebben. Daar zul je als een klein Indianen ponietje kunnen galoperen. Vele staan boven op je te wachten.
Wil je al mijn kanjers vertellen boven hoeveel ik van ze hou en hoe vreselijk ik ze nog mis. Dag mijn kleine lieve dappere Bonita. Kusje op de oogje.
Bedankt alle lieve papas en mamas die haar jaren trouw hebben gevolgd en voor haar haar onderhoudt hebben gezorgd. Bedankt lieve donateurs dat Bonita 3 jaar bij ons heeft mogen staan.
Laura
