Davey | 10 januari 2019
Sommige paarden laten je nooit meer los. Daar was Davey 1 van, nog als ik aan hem denk biggelen de tranen over mijn wangen. Twee dagen hebben ze hem laten liggen voordat wij hem vonden. Tot in midden in de nacht met man en macht bezig geweest om je overeind te krijgen, een trekker uit een ander dorp geregeld. Je ging mee naar huis. Davey werd je naam….
Je spieren waren zo zwak, er kwam met spoed een speciaal pak – gesponsord en geholpen door onze donateurs. Elke twee uur moesten we je op de andere kant leggen, masseren 24 uur lang, er werd met liefde bij je geslapen. Wat waren de nachten koud. Maar jij, jij Davey verwarmde onze harten.
Alles liet je toe. De trekker kwam om je overeind te helpen. Ohhhh Davey je vloog. Jouw oren, jouw ogen wat genoot je hiervan. Iedereen was begaan met jou, ons dorp, onze veearts alles stond paraat om te vechten voor een paardwaardig bestaan. Hoeveel uren ben je niet gemasseerd, hoeveel kusjes, knuffels. Wat jij met ons deed. Jouw vechtlust en jouw vrolijkheid.
De nachten samen zijn, Davey, nog steeds zijn wij jou niet vergeten, nierfalen, de genadeklap. Neeeeee dit kan niet waar zijn. Niet onze Davey, overal gesnik, we hielden je vast, Davey. Ik kon je niet loslaten, lang na je heengaan, heb ik mij genesteld tussen jouw benen, mijn armen om je magere lijfje.
Wij vechten door zolang het paard meevecht. Elk dier verdient liefde en aandacht. Davey vele harten zijn vandaag gesneuveld. Vele meiden zijn stuk. Dank je wel allemaal voor het verzorgen en jullie liefde voor Davey. Dank jullie wel voor het waken. Dank jullie wel team.
Dag lieve kanjer. Dag m’n hartendief. Dag mijn held. Dag mijn leermeester in positief zijn. Hou intens veel van jou. Hoe kan dat stukje hart wat je meeneemt genezen. Kus op je snuit. Kus op je oog. Kus op je oor.
Je spieren waren zo zwak, er kwam met spoed een speciaal pak – gesponsord en geholpen door onze donateurs. Elke twee uur moesten we je op de andere kant leggen, masseren 24 uur lang, er werd met liefde bij je geslapen. Wat waren de nachten koud. Maar jij, jij Davey verwarmde onze harten.
Alles liet je toe. De trekker kwam om je overeind te helpen. Ohhhh Davey je vloog. Jouw oren, jouw ogen wat genoot je hiervan. Iedereen was begaan met jou, ons dorp, onze veearts alles stond paraat om te vechten voor een paardwaardig bestaan. Hoeveel uren ben je niet gemasseerd, hoeveel kusjes, knuffels. Wat jij met ons deed. Jouw vechtlust en jouw vrolijkheid.
De nachten samen zijn, Davey, nog steeds zijn wij jou niet vergeten, nierfalen, de genadeklap. Neeeeee dit kan niet waar zijn. Niet onze Davey, overal gesnik, we hielden je vast, Davey. Ik kon je niet loslaten, lang na je heengaan, heb ik mij genesteld tussen jouw benen, mijn armen om je magere lijfje.
Wij vechten door zolang het paard meevecht. Elk dier verdient liefde en aandacht. Davey vele harten zijn vandaag gesneuveld. Vele meiden zijn stuk. Dank je wel allemaal voor het verzorgen en jullie liefde voor Davey. Dank jullie wel voor het waken. Dank jullie wel team.
Dag lieve kanjer. Dag m’n hartendief. Dag mijn held. Dag mijn leermeester in positief zijn. Hou intens veel van jou. Hoe kan dat stukje hart wat je meeneemt genezen. Kus op je snuit. Kus op je oog. Kus op je oor.
Laura
